Zoals net bijvoorbeeld, er begint iemand met bieden, diegene bied 1 euro, de volgen die bied bied gelijk 25 euro! Waarom zou je dat doen? Waarom niet gewoon de bedragen laag houden en gewoon steeds met maar 1 euro omhoog gaan. Dan kan iedereen goedkope kaarten krijgen.

Ik heb het idee dat er geheime bieders van vakantieveilingen.nl bij zitten omdat de kaarten niet voor een bepaalde prijs weg mogen gaan.

Dat er steeds zo hoog geboden wordt verpest echt het leuke eraan. Ik ben er echt super gefrustreerd van.

Ik snap je punt en in de tussentijd is het ook alweer een stuk erger geworden. Ik heb mijn stukje nog eens gelezen en blijf bij mijn standpunt dat het de klant is die eigenlijk de “schuldige” is. Want die klant blijft maar komen, elk jaar verbreekt Kruidvat het omzetrecord, crisis of geen crisis. En elk jaar krijgen we in de winkels steeds minder tijd (personeel dus) om die omzet te behalen….krommer dan krom, daar hoef je geen wiskundig genie voor te zijn. Enige manier om het ongenoegen te uiten is via de portemonnee, niks meer kopen bij zo’n zaak/keten dus. Wat dat betreft doe jij het helemaal goed.

Verder ben ik meer ingegaan op de mensen die bij Kruidvat komen (ook door de reacties alhier) en niet op het bedrijf zelf, op de eerste alinea na zeg maar en daar heb ik me, nu achteraf bezien, toch wat mild gehouden . Want “bedrijf wat minder” is natuurlijk een understatement, het bedrijf op zich is een drama eerste klas. De directe collega’s maken het nog draaglijk, daar doe je het mee, die zitten in hetzelfde schuitje en die knuppels op het hoofdkantoor zijn gewoon dat, knuppels.

Jochies die niet weten wat er verkocht wordt is ook logisch. Dat zijn 16-jarigen die de kar moeten trekken. Watson is Chinees, dus liefst zouden ze nog Chinese kindertjes het werk laten doen, maar dat gebeurt nog net niet. En ja, die jochies horen uitleg te krijgen en wat opgeleid te worden. Maar ja, jammer he, daar is geen tijd voor. Natuurlijk moet er wel wat “bij zitten” bij een nieuwe medewerker, dus helemaal ok is het natuurlijk niet.
Ik stond ook in een wat grotere winkel tijdens die eerste post, nu in eentje met wat minder ruimte.
En we worden inderdaad nu weer helemaal volgeladen met die rommel die we verkopen en inderdaad, Kruidvat is de meest klant-onvriendelijke winkel die je maar kunt verzinnen met alle gestapelde spullen. Maar daar ben je zelf ook nog bij, je kan het nog zo goed en zo kwaad mogelijk begaanbaar houden. Helaas is niet iedereen daar even goed in en het hoofdkantoor helpt niet met hun leveringen.
Dus klant-onvriendelijk en rommelig, wat ook klopt. En toch de grootste retail-keten van Nederland. Het blijft knap en bestaat alleen bij de gratie van de klant. Elke halve winkel heeft een klantenkaart en dan komt Kruidvat er eens een keertje mee. Worden er meteen miljoenen van uitgedeeld. En zo komt het bedrijf alles over jullie te weten, want zo’n klanten-gedrag data-base is goud geld waard en is ook het enige waar het hen om te doen is. Wederom helpt de klant zelf gretig mee om het bedrijf van alle persoonlijke informatie te voorzien.

De klant staat dan ook niet centraal bij het bedrijf. Dat roepen ze wel, maar is zeker niet zo. Al onze werkzaamheden die op het kwartier (woehaha) gepland zijn vallen op door 1 ding. En dat is het ontbreken van het onderdeel “klant”. Daar wordt met geen woord over gerept. Ja, komen ze met een soort actie dat de klant centraal staat. Lachwekkend, want de tijd om dat ook echt te laten blijken komt er niet.

Marcel Wiedenbrugge hierboven heeft het helemaal bij het rechte eind. Stukje klopt helemaal op de zinsnede na van “dat ze hun klanten slecht kennen”. Die kennen ze namelijk wel. Ze weten namelijk dat die klanten toch wel terug komen, want elk jaar gaat de omzet weer door het dak. Dus doen ze het toch goed? Veel gehoorde opmerking is dat.

Ik ben er zelf inmiddels ook wel klaar mee eigenlijk. De manier hoe ze omgaan met mensen bevalt me nu echt niet meer. Ze willen dat wij als filiaalmanager ook echt manager gaan zijn. Wat op zich een prima gedachte is, alleen moet het nog steeds in diezelfde tijd. Als je ons nu boven de productie-uren zet dan komt er misschien nog wat van terecht, maar ja, dat gaat hem niet worden natuurlijk. Het zijn wel lollige opmerkingen hoor, want als ik met zijn tweetjes in de winkel sta dan staat mijn collega dus achter de kassa en kan ik alleen nog in de spiegel kijken en mezelf even een pep-talk geven en managen. Zo vermaak ik me prima met me, myself and I. Het hele beleid dat je de mensen onder je eigenlijk moet gaan afzeiken staat me ook niet aan.
Tijd voor wat anders dus en weg van dit bedrijf dat met afstand het allerslechtste is waar ik ooit gewerkt heb en zal werken. Aan de andere kant, als je dit aan kan en jaren volhoudt dan kun je overal werken en is de toekomst rooskleurig, want erger gaat het niet worden, hahaha.

Nog een aardig voorbeeld is het vuilnis. Dat werd voorheen 1 x per week opgehaald en nu 1 x per 3 weken, want tja, dat kost geld he. Bij mij thuis wordt het vuil gewoon 1 x per week opgehaald, zoals bij ieder gezin en bij een winkel, waar veel meer vuilnis is, dus niet. En maar muizen vangen in al die winkels, raar he?

Helder stukje van Arend ook trouwens.

Ik heb vanuit het jaarverslag de namen gehaald van de leden ven de raad van bestuur, het hoofdkantoor gebeld en me met één van hen laten doorverbinden. Ik belande bij een secretaresse zonder telefoonscript maar wel met een goede dosis klantgerichtheid en autoriteit.

Ik heb haar uitgelegd wat mijn probleem was en dat ik vond dat de verantwoordelijk directeur persoonlijk geinformeerd moest worden. Ik vond de klantgerichtheid zo slecht dat het mij van strategisch belang leek voor Ziggo dat de verantwoordelijk directeur hier vanaf wist. Dat is niet gelukt. Maar de mevrouw heeft wel binnen een half uur gezorgd dat het probleem werd opgelost. Later met succes ook bij andere clubs toegepast.

Kortom, kom je er niet door gebruik de top-downmethode.

Alfred van Muiden