Ze hebben juist de Duitsers en de Engelse opgesloten in dorpen zoals Magaluf zodat je deze niet op de rest van het eiland tegen komt.

Onderschat de eiland bewoners niet, ze verdienen zich helemaal scheel aan tourisme en hebben toch het karakter van het eiland weten te behouden.

Zoals het ook een Spaanse ondernemer betaamt, luistert hij naar de wensen van de klant. En die wil nou eenmaal z’n eigen ding.

Grappig is dat als ik in Frankrijk ben, ik me altijd zo verheerlijk aan al die zalige gerechten. Fransen zelf staan echter helemaal niet zo open voor bijvoorbeeld de Nederlandse keuken.

Onlangs kwamen twee Nederlandse vrienden, die al een aantal jaar in Frankrijk wonen, met zes Franse vrienden vier dagen over om wat van Nederland te laten zien. Ze hadden zo bedacht om ook wat van de Nederlandse keuken te laten proeven. Maar nee hoor, er ging bijna een volle auto aan eigen keukenvoorraad mee! Drop vinden ze vies, kroketten afschuwelijk: wij hebben ons rot gelachen. Dat is ook één van de redenen dat je niet veel Fransen in andere landen tegenkomt dan in Frankrijk zelf…

Maar goed, even nog iets over die ondernemer. Ik ben het niet helemaal eens met je opmerking over het opvoeden van klanten. Dat mag een ondernemer nooit doen en nimmer nastreven. Wel heb je gelijk als je zegt dat er tenminste wel een beetje originaliteit van hen verwacht mag worden.

Maar de kroket zul je altijd wel in Mallorca tegenkomen. Alleen niet voor de enkele Franse toerist…