Woningcorporatie Stadgenoot misbruikt macht en verzandt in organisatierot.

[...] Lees ook het artikel: Woningcorporatie Stadgenoot misbruikt macht en verzandt in organisatierot. [...]

In alle gremia van Stadgenoot wordt het beeld van organisatierot bevestigd. De Raad van Commissarissen reageert niet. De directie weigert correspondentie naar de RvC door te sturen. De directeur  Hester van Buren;  noemt de wanprestatie van haar Technisch Beheer afdeling; ‘best wel eens een steek laten vallen’.  Het betrof hier o.a. te dure overeenkomsten, waardoor de VVE vereniging voor zo’n 10.000 euro werd benadeeld. Met de grote Stadgenoot breinaalden is dat inderdaad een steekje.

Op de Algemene Ledenvergadering, heeft het bestuur zich teruggetrokken en nu vormt alleen Stadgenoot  het VVE Bestuur. De individuele eigenaren hebben massaal met hun voeten gestemd door niet deel te nemen in een bestuur , nadat Stadgenoot met haar 54% stemrecht, nagenoeg alle voorstellen had weggestemd. Wellicht zal het interventieteam integriteit Van Van der Laan dit Stadgenoot machtsblok nog eens onder de loep nemen?

Dat voor corporaties geldt ‘vis rot vanaf de kop’ is nu wel bewezen. De top (RvC en besturen) worden nu preventief geruimd. De minister heeft er speciaal het interventieteam voor opgericht. Maar de rot heeft zich al doorgezet; organisatie rot. Zie bijvoorbeeld hieronder de casus van Wooncorporatie Stadgenoot. Prof. Willem Mastenbroek definieert  ‘organisatierot’; het voorwoekeren van allerlei narigheid, wanbeheer, vriendjespolitiek en hobbyisme. De aanpak die hij bepleit is op zich heel simpel. Men kan zelfs stellen dat het eigenlijk om heel normaal management gaat. Het spreekt immers bijna vanzelf dat men naast de dagelijkse operationele werkuitvoering ook eens kijkt naar wat er kennelijk de hele tijd misgaat. En dat men vervolgens nagaat wat men hieraan kan doen. En het spreekt eigenlijk ook vanzelf dat de leiding van de organisatie dit stimuleert. Raar eigenlijk, dat mensen daar moeite mee hebben en er zo in verstrikt kunnen raken.
Michel, zoals jij vandaag in het FD betoogt moeten wooncorporaties terug naar de basis: de klant. En dat zal een hele klus worden voor wooncorporaties die al jaren meer met zichzelf bezig zijn dan met de klant. De kracht van woningcorporaties t.a.v. klantgerichtheid is er niet. Dus voorlopig de meerwaarde ook niet. De omslag van deze naar binnen gekeerde mastodonten, zal een behoorlijke cultuuromslag vergen. Laat crisis nu net een goede cultuurveranderaar zijn, blijft het de vraag of de kredietcrisis de motivatie zal zijn voor woningcorporaties?  Zij worden immers nauwelijks getroffen en kunnen zelfs als reddende engel, woningen uit faillissementen kopen.
 

Als eigenaar wordt ik er bang van maar toch ben ik blij met dit verhaal want ik al zo’n vermoede dat het aan alle kanten stonk. Betrof die benadeling van de VvE soms die schoorsteen die wegens achterstallig onderhoud voor 2o.ooo euro opnieuw gevoegd moest worden en aanvankelijk verwacht werd dat de VvE het hele bedrag op tafel leggen?

Wat dacht u van het behandelen van de overlast die ik van mijn bovenburen ervaar. Op een gegeven moment zegt een medewerkster die op huisbezoek kwam dat ik toch moest begrijpen dat de woningen gehorig zijn “zo zijn de huizen hier (Betondorp) gebouwd” Ik beaam dat maar mijn bovenburen zijn extreem. Dat vraagt de Stadgenoot medewerkster of dat (bedstee in de kamer) mijn bed is. Ik bevestig dat en krijg te horen; “Dan staat ie ook wel precies onder de woonkamer, hè!” Waar op ik zeg; “Waar ik dat bed ook neer zet, hij staat altijd onder de woonkamer, zo zijn de huizen hier gebouwd.” Ik bewoon een (voorheen) twee kamerwoning op de beganegrond. Reparaties worden slecht uitgevoerd, Er moet dringend geschilderd worden.
Vernielingen van huurders aan de panden worden getolereerd. Kapotte raampjes, boren in de buitenmuren enz. De kosten door achterstallighoud komt voor rekening van de VvE.

Ik kan het bovenstaande beamen. Ook bij mij kwam er een medewerkster “luisteren” en de klachten aanhoren. Helaas mocht mijn dochter, nie net zo veel last heeft als ik, daar niet bij zijn omdat ze minderjarig was. Uiteindelijk hebben ze het met het zelfde argument afgedaan…gehorige woning, dus niet zeuren. Dan zit er naast mijn huis een fietsenstalling waar vooral savonds laat en snachts groepjes scooter jongeren ( maar wel 18+ ) zich verzamelen. Verschillende straatbewoners hebben aangegeven hier erg veel last van te hebben, en niet kunnen slapen door de herrie. Al jaren zijn ze bezig om er een nieuw slot op te zetten met speciale sleutels waar gebruikers voor moeten tekenen, en zelfs de wijkagent is hier mee bezig geweest, maar Stadgenoot is langzamer als dikke stront. Iedereen heeft hier een sleutel van die schuur, zelfs mensen die niet van stadgenoot een woning huren.  Ooit heb ik een klacht naar hun eigen klachten commissie verzonden. Wat denk je ? ja, juist, gewoon niets meer van vernomen. Mijn vader heeft ooit voor het Oosten gewerkt, en het is verschrikkelijk zoals deze woningbouw nu met zijn klanten en klachten om gaat. Ik heb nu weer problemen met ze, over betalingen die niet juist verwerkt zijn. Telefonisch verbinden zij mij niet door met de juiste medewerker omdat het dossier bij de deurwaarder ligt. Dat kost mij me vrije middag de komende week, voor een bezoekje aan het kantoor, waar ik dan maar zwart op wit aan de receptie de fout moet laten ziet die ze niet geloven als je die per telefoon doorgeeft, maar waardoor ik nu wel in de problemen gekomen ben. Waar gaat dit heen ???

 
in het kader van de campuscontracten zet stadgenoot olv f storm zo’n kleine honderd gezinnen op straat
leuke kerstboodschap he

Stadgenoot is een bagger organisatie. Slechte service, niet reageren op brieven, incompetente klusjesmannen die reparaties proberen uit te voeren maar het niet kunnen omdat ze incompetent zijn, scheef wonen wordt niet aangepakt, illegale onderverhuur wordt niet aangepakt en afgedaan met de opmerking: ‘wilt u dan liever een gezin boven u hebben?’, kortom de organisatie deugt niet en er is duidelijk sprake ven een intern rottingsproces waarvan de huurders de dupe zijn/worden.

Organisatierot, misbruik van macht, eigen VvE beheerders  (al dan niet zogenaamd zelfstandig en/of onafhankelijk), onmondig maken en intimideren van particuliere VvE leden die zijn opgewaardeerd van huurder naar huurder met hypotheek minus huurdersaanspraken. Ik nog uren doorgaan. Het is heel bijzonder wat in Nederland gebeurt. Dit wordt met grote gedrevenheid en minachting voor ‘leken’ (de gewone mensen die een hypotheekverplichting en wettelijk verplicht VvE lidmaatschap zijn aangegaan) in stand gehouden door marktpartijen in stand gehouden. Daarbij van harte gesteund door de overheid, die elk jaar met nieuwe regelgeving komt waardoor zowel woningcorporaties, gemeenten, door gemeente en woningcorporaties in het leven geroepen VvE Beheerders steeds gemakkelijker en zo goed als ongecontroleerd particuliere appartementen bezitters volledig in de greep en de tang krijgen en houden. Het zogenaamde democratisch model van de VvE is door wet- en regelgeving en bemoeienissen van overheden allang historie: wie binnen een setting met een woningcorporatie een huis koopt, geeft een financiële injectie aan de woningcorporatie en komt zelf volledig onder curatele van het duo woningcorporatie & ‘beheer’.