Over anderhalve maand beginnen de Olympische Spelen in Londen. Tot die tijd staat de Engelse hoofdstad in het teken van een heel ander event; de overzichtstentoonstelling van Damien Hirst. Met zijn kleurrijke reclameposters lokt hij horden toeristen naar het Tate Modern. Het is alsof je in een attractiepark bent. Op een zondag. In de schoolvakantie. [...]
Ik baal ervan als we net terug komen uit Sydney, of een ander ver oord, en de blauwe uniformen gaan net koffie drinken. De theorie over wachtrijen, bottlenecks en planning is aan hun niet besteed.
Zelf gebruik ik al twee jaar Privium, het serviceprogramma van Schiphol om frequente reizigers die efficiënter willen reizen. Privium maakt een snelle en veilige grenspassage mogelijk door de techniek van irisherkenning; een ‘groene’ loper voor nette klanten.
Maar, die pas werkt alleen nog op Schiphol. Op elke andere luchthaven in de wereld mag ik gewoon weer achteraan sluiten op de ‘rode’ loper bij de grenscontrole. Wel gaat de grenscontrole steeds vaker elektronisch, zoals bij de Verenigde Staten.
Esta
Nederlandse paspoorthouders die reizen naar de Verenigde Staten voor zakelijke of toeristische doelen hebben een elektronisch ESTA VISTA (Electronic System for Travel Authorization) nodig. Die hebben wij al enkele jaren, omdat we frequent naar de Verenigde Staten reizen.
Twee weken geleden vlogen we opnieuw naar de Verenigde Staten. Deze keer, met die lastig inwisselbare punten van KLM’s Flying Blue, met een overstap op London Heathrow. Als je op KLM cadeaumijlen vliegt dan moet dat altijd ingewikkeld.
Op of omstreeks de 16e november 2011 ontvang ik de nieuwe rekening van de ANWB. Daarop twee auto’s, terwijl we er sinds september 2011 nog maar één hebben. Dat had ik nog niet doorgegeven. Plus een Europese Camperservice die ik moest afsluiten van het Camperverhuurbedrijf toen ik in juni van 2011 een camper huurde. Dat doe ik niet nog eens. Dus overbodige service, weggegooid geld.
Ik ga bellen. Het is erg druk, men raadt mij per robot aan via het internet contact op te nemen. Ik stuur een mail met mijn aanmerkingen op de rekening. Ik wil die twee services niet weer.
Antwoord: ‘we zijn druk. We hopen uw mail zo spoedig mogelijk te beantwoorden’.
5 januari. Herinnering. Ik weer bellen, te druk. Weer gemaild. Te druk, maar we doen ons best…
Dan maar naar de ANWB-winkel op Overvecht in Utrecht.
Mijn één-jarig energiecontract met mijn leverancier E.On liep ten einde per 1 februari 2012. Daarom ging ik medio december maar eens kijken op de bekende vergelijkingssites en besloot dat een één-jarig contract bij Budget Energie wel iets voor mij was. Op de vergelijkingswebsite gelijk de bestelling geplaatst met de vermelding dat ik graag een éen-jarig contract met vaste tarieven wilde, ingaande 1 februari 2012 en dat ik tevens gebruik wilde maken van de overstapservice, dus opzeggen huidig contract door de nieuwe leverancier. Ik kreeg keurig een e-mail retour met daarin bijlagen die vermeldden dat ik een contract voor onbepaalde tijd was aangegaan tegen variabele tarieven. Niet dus. Daarom even de klantenservice gebeld? “Hoe bedoelt u? Wij hebben staan een éénjarig contract vast tarief”, meldde mij de dame monter. Foutje dus in de toegezonden bijlagen en rechtgezet. Net als het feit dat de beloofde korting en beloofde aanmeldbonus pas bij einde contract werden uitbetaald, hetgeen niet in de aanbieding stond. En ook stond daar niet in dat de helft van het vastrecht voor de hele contractperiode direct maar werd afgeschreven. Maar alla, de rente bij de bank is toch niet veel, dus zie het als een vorm van sparen. Ergens in januari kwam een bevestigingsbriefje van Budget Energie dat alles keurig pico bello was geregeld, dus rustig slapen. Weekje later de eindafrekening van E.On. Beetje vreemd dat dit al voor 1 februari kwam, maar alles was immers pico bello geregeld? En kreeg ook nog 300 euro terug, kan het mooier?
Ik heb een internet- en telefoonabonnement bij KPN. Niet omdat ik zo gek ben op KPN; meer uit de macht der gewoonte. Ik heb gewoon geen zin alle voordeeltjes na te pluizen. Bovendien leert de ervaring dat overstappen een hoop gedoe met zich meebrengt: niet zelden is een huishouden gedurende dagen of zelfs weken geheel verstoken van internet en telefoon.
Daar heb ik helemaal geen zin in.
Vandaag kreeg ik een brief: ‘KPN wijzigt uw BelOnbeperkt Altijd bundel’ (BOA-bundel). In gewone mensentaal: ‘KPN gaat haar tarieven verhogen’. Van € 10,- per maand naar € 15,-. Dat is, hoe je het ook went of keert, een flinke stijging.
Zo moet ik dat volgens de directeur van KPN Klantencontact, dhr. Middelkoop, echter niet zien: ‘Tegenwoordig bellen steeds meer mensen naar mobiele nummers’. Daarvoor ‘betaalt u nu nog losse gesprekskosten’.
Ik ben een echte nachtbraker! Het was half negen, vorige week zondagochtend wel te verstaan, toe we moe en voldaan uit de club rolden, na een geweldige after party. Volop zon, ruimschoots ochtend, de gebruikelijke mannen in de Warmoesstraat die hun ‘feestverruimende’ middelen aanprezen en de eerste Dam-tot-Damlopers die zich warm liepen. De hoogste tijd om naar bed te gaan.
Drie weken eerder stonden we zondagochtend in San Francisco voor een volle Public Works onze plaatjes te draaien. Een beetje verrast. In de toch liberale Verenigde Staten sluiten de clubs om 3 uur ’s nachts, en moet de bar al om 2 uur ’s nachts al stoppen met drank schenken. De feesten beginnen dus gewoon veel eerder en iedereen ligt op tijd in bed. Om 9 uur ’s avonds staat de vloer al helemaal vol. De gewone kroegen in San Francisco gaan zelfs om 1 uur dicht. En drinken op straat? Vergeet het maar! Roken in de kroeg? Niemand durft het…
Geloof het of niet – de kerstkaart is nog steeds het meest populaire schrijfmiddel in Nederland. Ongeveer 90% van heel Nederland verstuurd kaarten. Maar waarom verstuurd men een kerstkaart? Wat is de achterliggende gedachte? Worden kerstkaarten verstuurd uit altruisme (behulpzaam zijn met geen eigenbelang), uit plichtgevoel, uit het zogenaamde eigenwaarde gevoel, of heeft het meer te maken met tradities?
Altruisme
Wanneer mensen kerstkaarten versturen uit altruïstische motivaties, betekent dat je het doet omdat je onbaatzuchtig bent, met andere woorden, het is het exacte tegenovergestelde van egoisme. Ik denk persoonlijk niet dat iemand kerstkaarten verstuurd onder deze motivatie omdat ik geloof dat mensen er iets hopen uit te krijgen in de vorm van een bedankje via de telefoon of een kerstkaart.
Plicht gevoel
Mischien verstuurd het merendeel kerstkaarten uit een gevoel van plicht. Vaak komt het voor dat mensen verre familieleden of kennissen een kaart vergeten te sturen. Wanneer ze daarachter komen kunnen ze zich daarvoor schamen en kan, in de ergste geval, het contact verstoren. Vandaar dat er ook veel tijd besteden kan worden aan het bij elkaar krijgen van alle namen, adressen en het ervoor zorgen dat er niemand wordt overgeslagen.
Het geluid van mijn banden was gelijk aan mijn binnensmonds gevloek. Ik probeerde in Amsterdam van A naar B te komen en in een auto is dat zo goed als onmogelijk – ongeacht waar A dan wel B gelegen is.
Om iemand thuis te brengen was ik de S103 afgedraaid. Vanuit daar maak je een enorme slinger om in de buurt van het Westerpark te komen. Dat gaat stapvoets, maar het gaat. Vanaf de Van Hallstraat maak je kennis met logistieke wanorde die zo kenmerkend is voor de grote stad, of dat nu incidenteel of structureel is.
Ik heb wisselende contacten met het hoofd Customer Centre van de Telefoongids… Helaas is dat elke zoveel maanden weer een nieuwe uitzendkracht. Een echt band bouw je dan niet op. Ik wil namelijk van de stapel Telefoongidsen in onze hal af! En dat lukt niet.
Nee-nee is ook echt nee
Want, ze staan er weer in ons portiek. Enorme bundels Telefoongidsen. Ze zijn zomaar neergedonderd door de bezorgers, die geen enkel respect hebben voor onze afmelding via internet, laat staan voor de nee-nee-stickers op de brievenbussen in ons portiek. En niemand van de bewoners die er eentje meeneemt. Een geduldige geel-witte berg die in alle eenzaamheid wacht op de schoonmaker.
Een parkeervergunning in hartje Amsterdam koester je. Nieuwe bewoners moeten er jaren op wachten.
En als je hem eenmaal hebt, ben je nog niet verzekerd van een parkeerplek. Vaak zoek je ‘s avonds vergeefs naar een plaatsje. Je ontdekt dat Franse toeristen in hun auto slapen en zich niets aantrekken van een bekeuring.
Je komt terug van vakantie en merkt dat je auto is weggesleept om plaats te maken voor een container met bouwafval. Of je moet lijdzaam toezien hoe de gemeente bij de plannen voor het Stationseiland simpelweg weer vijftig parkeerplaatsen wegstreept.
Onlangs heeft de gemeenteraad van Amsterdam de nieuwe vergunningtarieven vastgesteld voor 2011. Een vergunning is 5% duurder geworden, omdat dit in lijn is met de gebruikelijke jaarlijkse verhogingen. Dat is ambtenarentaal voor: ‘dat doen we gewoon elk jaar’. Daar hadden ze toch niet zo lang over hoeven debatteren?
Als KPN, UPC of Nuon elk jaar klakkeloos hun tarieven verhogen met 5%, dan stappen we gebruikelijk massaal over of klagen bij de Consumentenbond. Maar, die keuze heb je als bewoner niet. Voor parkeren kun je niet overstappen. Cition zal straks het bedrag, zoals gebruikelijk, automatisch incasseren.
Tegenover een tariefsverhoging staat normaal een betere dienstverlening. Je kent ze wel, die brieven die beginnen met ‘om uw beter van dienst te zijn….’. Elke keer als ik die zin lees dan gaan bij mij alle alarmbellen. Altijd betekent die zin uiteindelijk dat ik minder service krijg. Ik heb de brief van de gemeente goed gelezen, maar daarin staat geen woord over een betere service. Dat zal wel niet gebruikelijk zijn als de overheid iets doet voor burgers.
Laatste reacties
Het ergert mij al tijden dat in de meeste horeca-gelegenheden je glas bijna wordt lee…
reactie op: SERVICE IN DE HORECA IS EEN DRAMACursus omgaan met klanten maar ook omgaan met medewerkers zou zeker op zijn plaats zi…
reactie op: De zeepbel van welness centre de ZwaluwhoeveIk zit op vakantieveilingen.nl te bieden op 2 kaarten voor het nederands elftal. Ik p…
reactie op: ‘Geheime bieders’ verhogen de prijs op vakantieveilingen