Ik wilde laatst een reisje boeken naar Rome en zocht uiteraard naar het goedkoopste alternatief. Dit zou geen enkele moeite moeten kosten zou je denken. Zeker niet aangezien sinds vier jaren reisbureaus, vliegtuigmaatschappijen en dergelijke niet meer mogen adverteren met zogenaamde lokprijzen, misleidende prijzen. Prijzen zijn nu altijd inclusief luchthavenbelasting, brandstof- en veiligheidstoeslagen.

vliegwinkel.nl spant de kroon met vlieg-toeslagen

Toch werd ik misleid en moest ik de ene na de andere verzekering betalen. Ik heb daarna de proef op de som genomen en een retourtje KLM naar Lissabon bij zes vliegticket vergelijkingswebsites –mooi scrabble woord trouwens- en bij KLM gecheckt. Wat schetste mijn verbazing? De websites die de beste deal voor je uitzoeken proberen zoveel mogelijk aan je te verdienen met belachelijke verzekeringen, sms alerts en administratiekosten waardoor je zelfs duurder uitkomt dan wanneer je bij KLM zelf de tickets besteld. Kan je nagaan hoe lastig het is uitzoeken als je het goedkoopste ticket bij een willekeurige vliegtuigmaatschappij wil. Onbegonnen werk, terwijl de vergelijkingswebsites juist gemaakt zijn om je deze ongemakken te besparen!

Het ergst is het bij Vliegwinkel.nl. Hier presteren ze het om je op te zadelen met een verplichte airline reservation fee en administratiekosten van totaal 17.50 euro. Hiernaast staat de vliegticketgarantie standaard aangevinkt (6.50) dus mocht onverhoopt je vliegtuigmaatschappij failliet gaan zonder dat in de media daar ook maar iets over bekend was, krijg je gelukkig je geld terug.  Als je hiervan bent bijgekomen en doorklikt heb je plots op de volgende pagina een annuleringsverzekering van 23.30 die standaard staat aangevinkt en een reisverzekering van 15.10 die uit staat. Nadat je ook hier je portemonnee voor wilt trekken en je creditcard al tevoorschijn haalt ben je er nog niet, want voor betalen met je creditcard betaal je 10 euro extra. Een totaal extra bedrag van meer dan 70 euro!

En bij KLM? Daar neem je geen verzekering, betaal je een standaard annuleringsverzekering van 16 euro of een all-inclusief annuleringsverzekering van 23 euro . Simpel en duidelijk aangegeven.

Wordt het inmiddels tijd voor een vergelijkinssite die vergelijkingssites vergelijkt?  Belachelijke misleiding van de consument is het in ieder geval wel.

Pardon meneer, hoezo ben ik hier klant? Omdat ik hier toevallig door de winkel loop? Dat noem ik nog eens voorbarig. Omdat ik hier toevallig voor u toonbank sta? Absurd. Hoezo, u vindt mij lastig? Ik ben op voorhand noch klant noch lastig. Integendeel. Ik ben een door u zeer gewenste, vriendelijke mógelijke klant. Zodra ik met mijn papieren euro’s om uw oren sla, gaat u spontaan kwispelen.

Hoezo, u vindt mijn benadering agressief? U bedoelt wellicht assertief. Ik zeg waar het op staat. Overal en altijd. Daar heb ik toch recht op, als mogelijke klant? Hoezo … ssssttttt … iedereen hoort mij? Dat is toch de bedoeling. Ik ben hier toch bij de gehoorafdeling? Ik word hier toch zeker wel gehoord? Mooi, dan staan onze klokken in ieder geval gelijk.

Wat mijn vraag nu is? Wat denkt u? U houdt mij nu toch niet voor het lapje? Dan bent u mij kwijt hoor. Wat zegt u? U neemt mij zeer serieus. Ja, dat mag ik hopen. Ik behoor namelijk tot het uitstervende ras zeldzame klanten. Daar zou u als winkelier zeer zuinig op moeten zijn.

Maar vertelt u mij eens, wat heeft u zoal in de aanbieding? Wat zegt u, er zijn geen aanbiedingen? Vanwege de recessie? Dat kunt u niet maken. U wentelt uw economische crisis toch zeker niet op mij af, als zeldzame klant. Ik kan u verzekeren, met dit soort kermispraktijken kunt u mijn mogelijke aankoop, mijn Koninklijke Return of Investment én mijn coulance, acuut vergeten. Nee, precies, dat wilt u niet.

Dus, wat gaat u daar aan doen, Mister Sell? Ah, u gaat overleggen met uw baas Tell? Gaat u gang. Ben benieuwd hoeveel pijlen Tell op zijn boog heeft. Ik laat me hier toch zeker niet voor mijn kop schieten. Doet u mij intussen maar alvast een kopje koffie.

Pardon, u hebt geen koffie? Vanwege een koffieboycot? U knijpt uw zeldzame klanten af met een koffieboycot? Hoezo, u hebt geen keus? De boycot is goedgekeurd door de WPC? U bedoelt te zeggen, de winkeliersvereniging van de PC staat hier volledig achter? Wat goedkoop. Nooit geweten dat in de PC door crisis een dergelijke armoede wordt geleden.

Enfin, haal nu maar onmiddellijk baas Tell erbij. Met hem heb ik een appeltje te schillen. Een schot in zijn edele roos kan hij krijgen. Geen koffie in de PC? Wat een gierigheid. Op deze manier verliest u klandizie, als u dat maar weet. Dit ernstige euvel zal ik melden bij de Vakbond Zeldzame Klanten. De VZK will not be amused. Schending van koffierecht is een kwalijke zaak.

Wat zegt u? De heer Tell heeft geen tijd voor mij. Dan is deze foute Willem de sigaar. Het koffierecht is voor zeldzame klanten een fel bedongen recht. De VZK zal hier ongetwijfeld werk van maken en contact opnemen met de KKS, de Koninklijke Koffiebranders Stichting. Ik vrees dat de gehele PC dan op de blaren zal zitten én aan de slappe thee. Mij ziet u hier voorlopig niet meer terug. Geen koffie in de PC. Waanzin. Tot nader orde bivakkeer ik bij Brandmeester’s of AH. Adieu.

Mien Koffienood

“Hoe goed bent u eigenlijk voor uw klanten? Ik zie er hier namelijk maar weinig rondlopen.”
Max Fruit moest het antwoord even schuldig blijven. Dit vroeg om een tactisch antwoord. Waarom stelde zijn schoonvader in spé überhaupt deze vraag? Max besloot het grote klantenspel mee te spelen.

“Beste meneer Jong, als bedrijfsleider van dit casino ben ik degene die de vragen stelt. Ook al bent u voor mij een belangrijke klant, uw vraag vind ik ongepast. Zeker gezien de setting waarin wij ons bevinden. Een casino dat afstevent op een faillissement is gebaat bij een meer positieve benadering van zijn clientèle.

“Nou, meneer Fruit, dat ben ik niet met u eens. Ik zie op diverse schermen met regelmaat familieleden van u voorbij komen. En onder ons gezegd, zodra ze op één lijn staan valt er veel te winnen, nietwaar? De vraag is alleen, waar zijn die klanten die zo goed gezind raken van uw familieleden en hoe goed bent u voor ze?

“Meneer Jong, u bent waarachtig geïnteresseerd in de filosofie van het klantenspel. Dat zie ik onmiddellijk. U hebt gelijk, wij zijn gebaat bij fruitige klandizie. Zoals u wellicht weet heb ik persoonlijk een gruwelijke hekel aan gelijkgestemde familieleden. Dat kost namelijk geld. Ik hecht belang aan diversiteit. Liefst zie ik alleen vreemde eenden in de bijt. Helaas happen die maar mondjesmaat toe.”

“Maar meneer Fruit u hebt ze wel nodig hoor. Hoe wilt u anders de tering naar de nering zetten? U weet, ik heb een dochter die helemaal verzot is op spelletjes. Hoe wilt u haar dan plezieren? Met uw staat van dienst hebt u vast geen last van beroepsdeformatie en zult u ook andere dingen doen dan alleen maar gokjes wagen? Ik zie u denken. U denkt, dus u gokt!”

“Beste meneer Jong, ik doe er werkelijk alles aan om het onze klanten naar de zin te maken. Cocktailtje hier, chipje daar. Onze dienstverlening is customer made. Zelfs voor oosterse klanten. Hebt u al kennisgemaakt met onze kamelenrace, die is erg hot op het moment.”

“Nou liever niet, meneer Fruit. Ik ben allergisch voor kamelen en ijsberen. Ze lopen mij veel te veel heen en weer. Nee, ik hecht meer waarde aan standvastigheid. Vooral waar het mijn dochter betreft. Zoals u wellicht zult begrijpen ben ik niet van plan om haar in een wespennest te plaatsen zonder wespen of in het hol van de leeuw zonder leeuw. Dus vertelt u mij maar eens, wat hebt u uw klanten te bieden? Om te beginnen, uw belangrijkste klant. Mijn dochter.”

“Rozengeur en maneschijn, meneer Jong. Ik beloof het fruit te koesteren. Ik speel open kaart met u. U hebt immers mijn troef in handen. I will keep all my customers satisfied, even if they are strange fruit. En als u mij nu wilt excuseren. Ik heb een afspraak met een belangrijke klant waarvan ik de lol niet wil bederven. Zij heeft een houdbaarheidsdatum die vraagt om een zekere mate van stiptheid. Ik zie u volgende week aan het altaar. Dan zal ik oogsten wat u gezaaid heeft. Tot ziens.”

Ik ben bovenmatig geïnteresseerd in het onderwerp gastvrijheid. Naar mijn idee onderscheidt gastvrijheid zicht t.o.v. service in het feit dat het eerstgenoemde niets te maken heeft met geld maar met hart en ziel. En echte gastvrijheid in hotels in Nederland is soms ver te zoeken.  Vandaar dat ik het mooie van gastvrijheid graag met je wil delen.

Maastricht van haar goede kant
Dit hotel maakt deel uit van een internationale hotelketen Accor Hotels. Op zich is het Novotel niet echt een klassehotel maar de  service en gastvrijheid is bijzonder. Al bij het inchecken van een  hotel merk je of de receptionisten echt zijn of niet. In Maastricht  was er meteen een klik. De receptioniste nam alle tijd voor ons, ondanks dat het aan de balie druk was. Ze vertelde ons dat het hotel  een shuttleservice heeft voor gasten. Gratis. Ook het vervoer naar  het hotel was via een taxiservice goed geregeld. Het bedienendpersoneel was naturel gastvrij. Niets is hinderlijker dan  onderdanige gastvrijheid maar hier was het plezierig. Alles kon, niets  was te veel. Kijk, daar word je als gast blij van. Als laatste nog even een opsteker voor de medewerker van het Novotel die onze  shuttlebus reed. Hij was lid van het MT van het Novotel in Maastricht, en voormalig chef van de keukenbrigade. Tijdens de shuttlerit vroeg  hij waar wij wilden gaan eten. Wij gaven aan dat wij een adres op het  oog hadden. Voorzichtig gaf hij een andere aanbeveling, waaronder Il  Giardino Della Mamma op het OLV plein. Fantastische Italiaan.  Rommelig, druk maar elke gast krijgt gepaste aandacht. Zo kwam de  eigenaar van het restaurant even voor het eten aangeschoven en bood ons, van het huis een drankje aan omdat wij bij de deur op een  tafel moesten wachten. Tussendoor kwam hij op een charmante wijze af en toe informeren of het naar wens was. Zelfs het likeurtje bij koffie was van  het huis. Het eten was bellissimo. Kortom wil je gastvrijheid een  keer proeven, ga dan naar Novotel en de leuke Italiaan aan het OLV plein.

Op een gewone dag een gewoon gesprek met een gewone medewerkster van een gewoon callcenter. Waarschijnlijk wijkt deze medewerkster nooit af van haar antwoordenscript, en kan dus niet anders werken c.q. reageren dan haar is opgedragen.

“Goedendag, u spreekt met een (goede) klant. Mijn moeder is op 16 april overleden en u beëindigd het contract pas per 20 mei. Kunt u mij vertellen hoe dat zit?” Lees verder…

Onlangs kreeg ik een ontzettend leuk boek in de handen gedrukt met de titel ‘vloeken als Gordon Ramsay’. Let op, het is geen kookboek maar een boek voor ondernemers en managers. Een managementboek met een knipoog en met een hoog educatief karakter. Ikzelf kijk altijd met een ‘innersmile’ naar de kookprogramma’s van Gordon op televisie: Kitchen Nightmares. Als manager krijg ik dan een knoop in mijn buik als ik zie hoe hard en soms onbeschoft hij met zijn personeel in de keuken omspringt. Wat mij opvalt is dat Ramsey het altijd voor elkaar krijgt om slecht draaiende restaurants weer aan de praat te krijgen nadat hij als een chirurg heeft ingegrepen in het noodlijdende bedrijf.

In het boekje beschrijft de auteur in elk hoofdstuk een ander basisingrediënt van succesvol ondernemen en sluit hij af met enkele belangrijke punten die je als ondernemer, manager of adviseur niet uit het oog mag verliezen.

Chef: ‘De eigenaar van dit restaurant staat me niet toe om negen uur te beginnen met mijn werk’ (eigenaar wil niet betalen voor extra uren)
Gordon: ‘Hoe zorg je dan dat je klaarstaat voor de opening van je restaurant?’Chef: ‘Ik kom om 4 uur binnen en het is een kwestie van alles bij elkaar gooien.’
Gordon: ‘Zelfs ik kan niet alles gereed krijgen als ik om 4 uur start… Als we thuis gasten te eten krijgen, zouden we niet pas om 4 uur inkopen doen. Laat staan voor een restaurant.’

Lees verder…

Ik heb zojuist boodschappen gehaald bij AH en vond dat ik u onderstaande dialoog die ik opving tussen ‘mijn’ caissière en de caissière ernaast niet mocht onthouden.
Stelt u zich even voor; terwijl ik mijn boodschappen op de band leg begint de caissière uitgebreid te praten met haar buurvrouw. Een ‘goedemiddag’ aan mijn adres kan er nog net van af.
Daarna keert ze haar hoofd weer naar de andere kant en gaat verder met haar verhaal:
Suus, tot hoe laat moet jij eigenlijk werken?
Buurvrouw (BV) tot 6 uur
Cassiere ( C ): Nou, ik tot 5 uur en als Roos niet op tijd is, nou dan peer ik ‘m evengoed hoor. Ze kunnen me wat.
BV: ja zou ik ook doen.
C : het is hartstikke lekker strandweer en ik zit hier maar (trekt een lang gezicht).
BV: heb je morgen dan geen vrij?
C: nee, ik moet om 12 uur beginnen, tot zes.
BV: oh, maar dan kun je wel uitslapen.
C: duh, mijn hele dag is dan gelijk verneukt.
BV: inderdaad, je kunt beter s’middags vrij zijn.
C. ik ben zondag wel de hele dag vrij, maar dan wordt het kutweer heb ik gehoord.
BV: ’t zou gaan regenen geloof ik.
C: ja dat is echt kut.

Lees verder…

Ik erger me groen en geel aan de Postcodeloterij. Ze bedrijven op een verschrikkelijke wijze agressiemarketing. Waaruit blijkt dat? Ik sta al een poosje ingeschreven in het bel-me-niet register. Dat doe ik niet voor de lol, maar omdat ik niet gebeld wil worden voor onzinnige bedrijven en instanties die me van alles willen aansmeren. Alleen wat blijkt? Veel bedrijven waaronder de Postcodeloterij hebben maling aan dit register. Ik ben namelijk deze week al twee keer gebeld door het callcenter van de Postcodeloterij. En als ik dan protesteer, zeg zo’n callcenter juffrouw doodleuk: ‘Oh, sorry dan moet u maar aan het einde van dit gesprek even in een bandje inspreken dat u niet meer gebeld wilt worden. Ik verbaas me dat onder het mom van het goede doel de Postcodeloterij nog steeds zoveel geld uitgeeft aan marketing (naast telemarketing is de Postcodeloterij ook erg actief met direct mail campagnes en het verspreiden van huis-aan-huisfolders). En waarom? Hebben ze onvoldoende leden? Moet de prijzenpot omhoog of hebben de geldmakers achter deze organisatie nog niet genoeg verdiend? De Postcodeloterij is gewoon een keiharde geldmachine die meer winst wil maken. Uit betrouwbare bron weet ik wat de mensen – medewerkers – aldaar stevig verdienen en    grote kerstpakketten ontvangen en aardige bonussen binnenslepen. En dat alles om de zielige zeehondjes te redden? Kom nou… opzeggen die handel en gewoon rechtstreeks je geld overmaken aan de goede doelen… dat lijkt me het beste voor een goede wereld en bespaart ons veel ergernis…….