In de wachtkamer bij de tandarts las ik onlangs in een glossy magazine een artikel over klantenfobie. Erg fascinerend. In het artikel kwam een man ter sprake die een ziekelijke angst voor klanten had ontwikkeld. Erg lastig want hij was ondernemer. Eigenaar van een florerend bedrijf in kantklossen. In no time scande ik het artikel met mijn ogen.

De oorsprong van de klantenfobie lag in de jeugd van de man. Door zijn overgewicht werd hij op de basisschool continue als lastige klant gezien. Zo werd hij tijdens de gymlessen altijd als laatste gekozen. In de schoolkantine werd hij met regelmaat terecht gewezen als veelvraat en vetklant. Dit maakte hem erg verdrietig. Sindsdien vermeed hij iedere vorm van contact. Daar ging hij heel ver in. Zo weigerde hij bijvoorbeeld volgnummertjes te trekken bij de bakker. Het bezit van een volgnummer bombardeerde hem immers tot klant. Dat wilde hij niet. Dat strookte niet met zijn fobie.

Lees verder…

De kilometerslange files die dagelijks op de Nederlandse snelwegen staan, zorgen voor veel vertraging, frustratie en irritatie. Rekeningrijden is voorlopig van de baan en oplossingen vanuit de politiek zijn ver te zoeken. Menig man staat dan ook tweemaal daags in de file, naar én van zijn werk, en droomt ervan om over de vluchtstrook te mogen rijden of over zijn eigen file te zweven. Online winkelstraat Speurders.nl liet vandaag een echte mannendroom uitkomen: Met een helikopter over je eigen file naar het werk vliegen. Normale reistijd: 1,5 uur. Nu: één kwartier.

Lees verder…

Een paar maanden geleden ben ik aarzelend gaan Twitteren. Ik ben heel eerlijk. Als communicatieman zag ik niet zo het nut in van Twitteren maar mijn omgeving stimuleerde mij om het digitale tweetpad op te gaan. Mijn medewerker Joppe de Groot (23) – zo’n handige IT-whizkid – wist mijn Twitteraccount te verbinden met onze website, met LinkedIn en nog paste nog veel meer trucs toe. En toen begon ik langzamerhand een toontje hoger te zingen. Spontaan kreeg ik de ene na de andere volg(st)er. Zonder regenjassen maar toch. Per dag tetter ik zo’n vier a vijf Tweets de wereld in. En ik vind het almaar leuker worden. Op mijn beurt volg ik heel selectief een aantal interessante mensen waaronder Tony Robbins, Arko van Brakel, Richard Branson, Alexander Pechtold, Fabiana van de Paverd en Marjan Ippel…

Lees verder…

Trouw lees ik de columns op Gek op klanten waar ik zelf ook schreef over de service die je als consument krijgt, of eigenlijk, juist het gebrek aan service. Ik pak die draad weer op omdat het me de laatste tijd opvalt dat de service nog harder achteruit holt in Nederland. Vreemd genoeg in een tijd waarin de naweeën van de crisis nog voelbaar zijn en je de klant eigenlijk nog meer moet koesteren.

Kies voor Ben
Mijn laatste ervaring in klantonvriendelijkheid is bij Ben. Ben is terug en adverteert overal luid en duidelijk dat je bij Ben niet aan een abonnement vastzit en altijd kunt opzeggen. En dat de tarieven gunstig zijn. Kijk, dat is prettig, want mijn dochter heeft een duur abonnement bij een andere provider en dan is minder betalen mooi meegenomen. Dus vraag ik een ‘abonnement’ aan bij Ben en uiteraard ook nummerbehoud. Ik wil het niet op mijn geweten hebben dat hele slierten vriendinnen wanhopig een niet meer bestaand nummer moeten bellen.

Lees verder…

Wat een schreeuwlelijk is het toch. Mister Korting. Ja, altijd handig om het kwaad een naam te geven. Mister Korting, ‘pain in the ass’ voor de man zonder portemonnee. Hij roept en schreeuwt je overal tegemoet. In voorjaar, najaar, zomer en winter. Hij lonkt en lebbert met oog en tong. Bespeelt letterlijk en figuurlijk al je zinnen.

Mister Korting jaagt en jubelt. Is vaak inzet van een wanhopige economie. Soms een triest en treurig geval. Zwervend door de straat, op zoek naar weke kopers. Meestal  raakt hij zichzelf aan de straatstenen niet kwijt. De wanhoop nabij, propt hij zich brutaal, bij voorkeur incognito, door willekeurige brievenbussen. Leesvoer voor gewillige vrouwen. Ook de liefde van de vrouw gaat door de maag.

Mister Korting presenteert zich het liefst in luchtballonnen met kartelrand. Luchtig afgeprijsd toont hij zeepbellen vol prullaria. Wat een smiecht. Gehuld als wolf in schaapskleren misleidt hij onder valse voorwendselen, vaak in onleesbaar kleine lettertjes. Mister Korting smeedt vaak een pact met een andere verkoopduivel. Miss Reclame. Vier handen op één buik, onlosmakelijk verbonden.

Vaderdag, Moederdag, Valentijnsdag,  en Halloween zijn voor beiden favoriete piekdagen. Seizoensgebonden zijn ze op hun best. Verkleed als Paashaas, Kerstman of Sinterklaas letten ze vooral op de kleintjes. Helaas zijn de verlokkingen Korting en Reclame van korte duur. Al gauw zijn de aanbiedingen standaardprijs. Hoe zuur.

Wat een ophef maken die twee toch in de uitverkoop. Flirtend vanachter vitrineglas, in schreeuwende kleuren en met luidruchtige toeters en bellen. Korting zoekt klant. Reclame zoekt koper. Goedkoop, schaamteloos, hoerig en geil. Een rode lamp gaat branden. Red alert. Met een blos op de wangen loop ik snel verder. Gelukkig niemand heeft mij gezien.

Mien Reclame

Marketing pr bureau ‘kroon op het werk’ organiseert voor de tweede keer Futurefood: Een discussieplatform voor professionals in de food & drinks branche.

De reden dat wij Futurefood organiseren is simpel: Het onderwerp eten en drinken is hot in de media. Bijna elke dag duikt er een bericht op over voedsel en gezondheid. Ook de duurzaamheid van onze voeding staat centraal in de media. Meer en meer mensen willen beter en eerlijker gaan eten maar zijn het spoor bijster. Wat vandaag het predicaat ‘gezonde voeding’ krijgt, kan morgen alweer in de media worden gekraakt.  Langzamerhand weet niemand meer hoe het echt zit. En de media slingert van de ene hype naar de andere. Alle reden dus om helderheid te creëren als het gaat om de toekomst van ons eten.

Het thema van de tweede editie van Futurefood op 25 mei a.s. komt niet zomaar uit de lucht vallen. Sla een krant open en de koppen over gezondheidsclaims in voeding vliegen je om de oren. En wat te denken van de berichten over de prijs die de consument wil betalen voor voeding? Een lage prijs wint nog altijd van gezond en lekker eten. Deze verontrustende berichten hebben ons doen besluiten om voor dit actuele thema te kiezen. De berichten die onlangs in de media verschenen kunt u op onze website vinden: www.futurefood.biz

Nu ben ik erg benieuwd hoe jij over gezondheidsclaims denkt. Zijn extra anti oxidanten in voeding noodzakelijk?  Hoe zinnig is het dat aan melk extra calcium wordt toegevoegd? Hoe gezond zijn vitamines in koekjes? Waarom rent iedereen achter Omega 3 en 6 producten aan?

Ik ben benieuwd….

PS: Futurefood is een professioneel platform. Je kent bij een bijeenkomst louter komen op uitnodiging. Denk je uitgenodigd te willen worden, stuur mij dan een email: robert@dekroonophetwerk.nl

Mijn vorige stukje over Ziggo was niet bepaald lovend. Maar het kan verkeren.
Nu ik een positieve ervaring met Ziggo heb, wil ik dit graag even vermelden.
Sinds begin maart hebben wij ons geabonneerd op Eredivise Live. Eigenlijk kun je niet spreken van een abonnement, want wij maken gretig gebruik van een actie om  2 maanden gratis Eredivisie Live te kunnen ontvangen. AH kwam met deze klapper; bij aankoop van een DVD kon je gebruik maken van deze speciale actie: ‘neem een abonnement op Eredivisie Live en ontvang de eerste 2 maanden gratis.’
Via de klantenservice van Ziggo ontvingen we keurig een bevestiging waarin alle belangrijke gegevens rondom het abonnement vermeld stonden. Benadrukt werd dat bij niet verlengen van het abonnement er schriftelijk opgezegd diende te worden. Na 4 werkdagen gewacht te hebben op het groene licht van Ziggo en na activering van een code was Eredivie Live kijken vanuit de luie stoel een feit.

Lees verder…

 Uit alle macht probeer ik de laatste maanden op een gezonde en verantwoorde wijze mijn voedsel in te kopen, te bereiden en er uiteraard  van te smullen. Als groentje in de biologische wereld probeer ik mijn weg te vinden. Met vallen en opstaan ontdek ik waar je lekkere –  eerlijke – spullen kunt kopen. Niet gemakkelijk als je in Purmerend woont. Aldaar is het bewust zijn om gezonder en beter te gaan eten nog  niet echt ingeburgerd. Heel wat anders dan in Amsterdam. In onze  hoofdstad kun je gemakkelijk je eco boodschappen doen. Ik ben door de  week aangewezen op de supermarkten in Purmerend en Landsmeer. Regelmatig ga ik naar Deen. Een echt Noord-Hollands familiebedrijf met een stevige supermarktpositie boven de grens van Amsterdam. Laat ik u virtueel meenemen in de winkel van Deen. Op de  groentenafdeling moet je goed speuren naar biologische producten. Een  beetje verstopt vind je uiteindelijk de basis op het terrein van groenten. Peperduur maar dat is niet uniek. Alle supermarkten in Nederland vragen de hoofdprijs voor goede eco producten. Gaan wij naar de vlees- en kipafdeling dan moet je echt je loep meenemen om eerlijk vlees te vinden. Er is geen aparte sectie, het vlees – verpakt in  groene doosjes – ziet er niet echt fris uit. Niet verleidelijk. AH  is er naar mijn mening beter in om bio vleesproducten aantrekkelijk te  presenteren. Terug naar de zoektocht bij Deen naar het vlees dat het daglicht kan verdragen. Her en der vind ik een paar tartaartjes, een karbonaad af en toe een biefstukje en dat is het wel zo’n beetje.  Sinds kort kijk ik – op advies van Ralph Moorman (lifestyle coach en > voedingsmiddelentechnoloog) ook op de etiketten van de producten die  ik koop.

Lees verder…

Hoe goed is jouw huisarts eigenlijk?

Op de blog gekopklanten.nl worden organisaties kritisch bekeken als het draait om prijs-prestatie levering. Veel bedrijven komen niet goed uit de verf als het gaat om het leveren van toegevoegde waarde: service. Maar na al dat gejammer en geklaag, heb ik hier een paar service kroonjuweeltjes.

Huisarts Nota en Swart Gelukkig kom ik niet al te vaak bij mijn huisarts. Maar als ik er naar toe ga, weet ik dat ik goed geholpen word. Opvallend is dat ik nimmer lang hoeft te wachten, de wachtkamer nooit overvol zit en dat ik een persoonlijke behandeling krijg. Laatst kreeg ik zelfs in de wachtkamer een enquêteformulier. Wat ik goed en minder goed vond van de behandeling, de zorg en van de huisartsen zelf.  Toen het mijn beurt was, werd ik door dr. Nota als een koning behandeld. Of komt het door mijn naam? Alle tijd nam ze voor me. Liet aan de hand van een demonstratiepop zien waar mijn euvel zat en wat er zoal tegen de pijn kon worden gedaan. Nam het zekere voor het onzekere, verwees me door voor een test, gaf me goede medicijnen mee. En er werd zelfs gelachen. Kortom een fijne intermenselijke benadering, of zoals de Engelsen zeggen: A blessing in disguise.

Dr. Nota vertelde me dat ze veel waarde hecht aan de uitkomsten van de tevredenheidsenquête. Dat ze er veel van leren. Bovendien gaf ze aan dat ze het gek vindt dat patiënten nooit een kwaliteitsonderzoek doen naar huisartsen. Nota: ‘Waarom vragen patiënten niet eens naar de eindcijfers van huisartsen? Waarom toetsen ze de artsen niet op basis van feiten. Het is jouw gezondheid en die is toch wat waard!” En daar heeft ze een punt. Nee, ik hoef er niet weg ik ben zeer tevreden bij het huisartsenechtpaar en een ding, ik hoop er zo min mogelijk te komen.

Lees verder…

Als sinds 2005 volgt Toyota een strategie om de kosten omlaag te brengen. Ze zetten vijf jaar lang een extra versnelling in om de kosten op alle fronten naar beneden te krijgen. Dit doen ze onder andere door in de ontwerpfase al rekening te houden met de productie zodat alle onderdelen zo efficiënt mogelijk geproduceerd en gemonteerd kunnen worden.

In december 2007 maakte Toyota topman Watanabe met trots bekend dat  zijn bedrijf vanaf 2008 $2,7 miljard per jaar wilde gaan besparen om de stijgende grondstofprijzen en ontwikkelingskosten te compenseren. De kosten zouden worden bespaard per voertuig, dus hoe groter de verkopen, hoe meer er bespaard zal worden.

Lees verder…