Berichten van

Youp van het Hek klaagt ook: ' U bent de derde Ziggo-medewerker die ik spreek!’


Onlangs verscheen op de ‘zuster-blog’ Expeditie duurzaam onderstaand artikel. Een zeer actueel onderwerp nu Youp van het Hek aantrapt tegen grote bedrijven met slechte service

En vast niet de laatste, want ja, u belt met Ziggo hè? Nu ben ik niet op mijn mondje gevallen, maar nu ben ik zowaar een seconde of vijf stil voordat ik uitbreng dat ik met enige regelmaat trainingen en workshops op het gebied van klanttevredenheid geef en haar opmerking behoorlijk gewaagd vind. Maar, de sfeer tussen haar en mij is ogenblikkelijk jolig en ik word door deze medewerker, die kennelijk duurzaam opgeleid is, wel goed geholpen. De aanleiding om in de telefoon te klimmen, was een brief waarin het bedrijf eenzijdig de contractvoorwaarden aanpast en de particuliere klant voor een voldongen feit plaatst.

// <![CDATA[
if (typeof(et_ord)=='undefined')
et_ord=Math.floor(Math.random()*10000000000000000);
if (typeof(et_tile)=='undefined') et_tile=1;
document.write('’);
// ]]>Klik hier!
Onwillekeurig schieten mijn gedachten terug in de tijd en ik bevind mij in een kasteeltje alwaar ik luister naar de woorden van Egbert Jan van Bel die net een boek onder de titel ‘Kloteklanten’ heeft uitgebracht. Wat mij nog steeds helder voor ogen staat, is het verhaal over ‘komma-floating’. Bij een bejaarde dame van in de tachtig was iets mis gegaan met het automatisch genereren van de energierekening waardoor er steeds automatisch € 800,- in plaats van € 80,- van haar rekening werd afgeschreven. Als je alleen maar AOW krijgt, heb je vrij snel een probleem. De dame, die haar huis al uitgezet dreigde te worden, zocht contact met Egbert Jan die gelukkig een vriendje bij de energiemaatschappij had werken. Na twee acties van zijn kant, was het uithuiszettingsgevaar geweken.

koffie-kampioen gaat onderuit…

De lekkerste koffie van Nederland! Een paar jaar geleden was mijn woonplaats een heuse kampioen rijker. De net geopende koffiezaak liep als een trein en werd door pers en publiek geroemd om de uitstraling, de meer dan geweldige koffie en het vriendelijke, vooral vakkundige personeel. Precies zoals het hoort, ik was er dan ook graag te gast.

Glans vergaat

Dat het interieur na enige tijd iets van zijn glans verloor, kon ik wel begrijpen. Helaas gold dit ook voor het personeel en de uitstraling. Zo kon je voor 11:00 uur geen broodje bestellen bij je koffie en keek je als klant tegen koffievoorraden aan en ongebruikte reclameborden. Slordig. Het vriendelijke personeel was inmiddels ingewisseld voor veel hese studentes die meer aandacht hadden voor elkaar dan voor hun klanten. Jammer.

Gratis chemokuurtje: eet meer fout vlees!

supermarkten blijven fout vlees promoten.....met alle gevolgen!

Dat bedrijven gek op klanten zijn dat weten we. Dat hoort ook zo. Ze doen dus hun uiterste best om klanten te trekken en het maakt niet uit hoe. Zonder enige scrupules worden de meest bizarre producten aangeboden en acties gevoerd. De stennis die wordt veroorzaakt door supermarkten die met vlees stunten is op zijn minst merkwaardig te noemen maar helaas wel een teken aan de wand. Waarom denk ik hier nu aan? Ik las op het weblog van Distrifood het vleesknalverhaal van C1000 nog eens en liet een reactie achter. Prompt volgden er verontwaardigde reacties van medeburgers dat het juist fijn is dat het zo goedkoop is en wat was er nou fout aan en wie ben ik dan wel?  Het is duidelijk dat mensen graag behandeld willen worden als dom vee omdat de marketeers slimme psychologen zijn die weten dat Nederlanders zijn gek op alles wat niets kost. De Engelsen waren daar lang geleden al achter getuigen een van de vele spreekwoorden die toen ontstonden: a Dutch treat, hetgeen zoveel zegt als dat wij Nederlanders een gierig volkje zijn. Dus logisch toch? Als je een kilo vlees kunt kopen voor weinig dan ren je naar de winkel zonder erbij na te denken. Maar wat koop je dan eigenlijk? Koop je iets dat goed voor je is? Waarom koop je het eigenlijk? Je bespaart 3 euro en wat krijg je ervoor? Je krijgt er zeker iets voor: iets wat eruit ziet als een stukje vlees, of liever een berg vlees, met daarin allemaal ingrediënten waar je maag zich van omdraait – ik herhaal even wat Felix Wilbrink laatst in de krant schreef (en het zijn gewoon feiten) –: 95% kippenvlees, gedeeltelijk geharde plantaardige olie, zonnebloemolie, zout, groenten (ui, paprika, knoflook, prei), kruiden en specerijen (o.a. selderij), invertsuikerstroop, zuiker, gemodificeerd maïszetmeel, azijn, stabilisator(xanthaangom), smaakversterker (E621), kleurstoffen (E100, E141), garnalenpoeder, zoetstof (aspartaam), aroma, voedingszuur (citroenzuur, E326), conserveermiddel (E211, oftewel benzoeenzuur). Bevat een bron van fenylalanine. Dit is boerenkipfilet, dus geeft toch een ‘ambachtelijke’ indruk. O ja, er was nog een kleine kanttekening voor allergische reacties door de selderij en schaaldieringrediënten (lees: garnalenpoeder). Let wel: mensen kunnen aan zo’n allergische reactie overlijden.

Supermarktketen Deen zet biologisch eten buitenspel

 Uit alle macht probeer ik de laatste maanden op een gezonde en verantwoorde wijze mijn voedsel in te kopen, te bereiden en er uiteraard  van te smullen. Als groentje in de biologische wereld probeer ik mijn weg te vinden. Met vallen en opstaan ontdek ik waar je lekkere –  eerlijke – spullen kunt kopen. Niet gemakkelijk als je in Purmerend woont. Aldaar is het bewust zijn om gezonder en beter te gaan eten nog  niet echt ingeburgerd. Heel wat anders dan in Amsterdam. In onze  hoofdstad kun je gemakkelijk je eco boodschappen doen. Ik ben door de  week aangewezen op de supermarkten in Purmerend en Landsmeer. Regelmatig ga ik naar Deen. Een echt Noord-Hollands familiebedrijf met een stevige supermarktpositie boven de grens van Amsterdam. Laat ik u virtueel meenemen in de winkel van Deen. Op de  groentenafdeling moet je goed speuren naar biologische producten. Een  beetje verstopt vind je uiteindelijk de basis op het terrein van groenten. Peperduur maar dat is niet uniek. Alle supermarkten in Nederland vragen de hoofdprijs voor goede eco producten. Gaan wij naar de vlees- en kipafdeling dan moet je echt je loep meenemen om eerlijk vlees te vinden. Er is geen aparte sectie, het vlees – verpakt in  groene doosjes – ziet er niet echt fris uit. Niet verleidelijk. AH  is er naar mijn mening beter in om bio vleesproducten aantrekkelijk te  presenteren. Terug naar de zoektocht bij Deen naar het vlees dat het daglicht kan verdragen. Her en der vind ik een paar tartaartjes, een karbonaad af en toe een biefstukje en dat is het wel zo’n beetje.  Sinds kort kijk ik – op advies van Ralph Moorman (lifestyle coach en > voedingsmiddelentechnoloog) ook op de etiketten van de producten die  ik koop.

Bijzondere innovatie DOK Cookware

DOK is een prachtige winkel in de Passage in Den Haag, waar je “alles” op het gebied van koken kunt kopen. Het is een samenwerkingsverband van drie winkels. Dat zal het innovatieve zijn, dacht ik bij het lezen van het bericht: “Aan DOK Cookware is de Global Innovator Award (GIA) 2008-2009 toegekend.” Maar inmiddels heb ik daar andere gedachten over.

Grand Hotel Amrath Amsterdam bakt er niets van

Stel je voor… Amsterdam op een mooie winteravond. Een van de prachtigste plekjes, met een van de statigste monumenten aan het oude Havenfront. Het Scheepvaarthuis. Waar ooit de pennenlikkers van het stedelijke openbaar vervoer werkten is nu een prachtig 5-sterrenhotel en restaurant Seven Seas.

Een nieuwe plek. Een nieuwe kans om toch iets unieks te doen in het hartje van de mooiste stad van Nederland? Even helemaal IAmsterdam!

Stel je voor… je loopt daar binnen. Even de klok helemaal 80 jaar terug, chic en imponerend tegelijk. Wat een prachtige bar, wat een magnifiek restaurant. Amrath heeft grootsteedse allure. Een oase van rust, stijlvol, helemaal Amsterdamse School. Amstel, Grand en L’Europe? Eat my dust! Dat wilden wij wel eens beleven.

Privacybescherming door TNT Post

U kent de situatie vast wel: u komt thuis en vindt een briefje in de bus van TNT Post waarop staat dat zij uw pakje niet konden bezorgen en nu voor u afgeleverd hebben bij de bewoners op nr. XX. Daarbij komt het regelmatig voor dat er zolang geleurd is met uw pakket dat u het mag ophalen bij de bewoners die twee etages lager in uw appartementencomplex wonen.

Consultants en acquisitie

Er heerst in consultancyland nog steeds een groot misverstand over wat acquisitie nou eigenlijk is. Als je al de traditionele acquisitietrainers moet geloven is acquisitie hetzelfde als verkoop. Acquisitietrainingen hebben dezelfde ingrediënten als verkooptrainingen en de boeken hierover laten ook niets anders zien. Kijk op internet bij diverse trainers en je ziet geen inhoudelijk verschil tussen een verkooptraining en een acquisitietraining. Sterker nog, de termen “prospect”en “klant”worden vrolijk door elkaar gebruikt. Het is dus ook begrijpelijk dat het vak verkoop ook in de ogen van de consultancy een matig imago heeft.

Zwart reizende NS-ers: een gevalletje friendly fire

Intercity Amsterdam-Amersfoort, 2 december 13.27…

Zes NS-ers in de eerste klas, veel lawaai en gratis reizen. Maar helaas ook enkele zwart meereizende vrienden. Daarop werden ze klantvriendelijk gewezen door de conducteur.

Maar, zelfs na twee vriendelijke ‘reminders’ door hun collega conducteur waren ze niet van plan de eerste klas te verlaten. Ze vonden de conducteur maar een zeurpiet…

Een beschamende vertoning van ‘geweld in eigen huis’.
Wat moeten de medereizigers wel niet denken van dit gevalletje ‘friendy fire’?
Het is dus prima om de conducteur, in dit geval een nette conductrice, te schofferen waar betalende klanten bij zijn?

Geen enkel normgevoel dus bij deze blagen.
Wie heeft er vijanden nodig met zulke collega’s?

Walther Ploos van Amstel

Reclametaal….snapt u het nog?

Dreunt bij u ook het geluid uit de TV bij het horen van al die Johnny Slogans? Voor het journaal, na het journaal, voor de film, na de film? Gek word ik ervan. Even een losse greep uit het poëtisch arsenaal van al dit reclamekabaal. Een kleine duik in de merkmarketingpoel des verderf. Wat ze mij al niet doen geloven, die hippe reclamecowboys.

Een zwarte krachtpatser vanisht mijn oxi action intelligence. Bodycruzers, odeur naturizers en groentefit opkikkers slepen mij door mijn ochtendhumeur. Door het vroegtijdig opstellen van een leefdoorplan beleef ik ware wereld deal weken. Die geven mij dan weer voldoende inspirience voor woonbasics. Ik krijg een boost bij het innemen van een amino-peptiden-complex en vergrijp mij vervolgens aan het meest veelzijdige stukje vlees dat toevallig naast mij ligt. 100% antikalk en groots in stralend wit.

Door het gebruik van infiltrerende technologieën en 3 volution varianten voorkom ik voortijdige tanderosie. Chocomeltactiek doet de rest. Dankzij antibacteriële oxydanten krijgt mijn leven uiteindelijk een diamanten glansbooster. Maar heb ik daar eigenlijk wel om gevraagd? Wil ik eigenlijk wel geursymfonieën componeren? Ik heb toch dermalex repair? Ik join de joy van nicotinereceptoren en neem nog maar een bakje koffie. Very sjerp. What else?