Berichten van

Bankgeheim niet geheim genoeg

 

“LONDEN – Een vrouw uit het Britse Aberdeen heeft deze week de bankgegevens van 75.000 mensen toegezonden gekregen per post. Haar bank, aan wie ze alleen een schriftelijke verklaring had gevraagd over haar rekening, stuurde vijf dikke pakketten met steeds vijfhonderd vellen met dertig namen en financiële gegevens van klanten. De bank, Halifax Bank of Scotland, heeft zich volgens de omroep BBC verontschuldigd voor de foutieve postbestelling. De bank heeft geen idee wat er fout is gegaan.”  Vanochtend lees ik met verbazing dit bericht in de krant. Deze bank is blijkbaar zo gek op haar klanten, dat ze met privacygevoelige informatie van 75.000 mensen strooit. Dit soort berichten lijkt elke keer weer terug te komen op een basis die grotere bedrijven missen: verantwoordelijkheidsgevoel bij de medewerkers. Als je nou als medewerker van deze bank de gegevens zit in te pakken, vraag je je dan nooit eens af of de opdracht wel klopt?

Dag van de ZZP’er

Ik heb grenzeloze bewondering voor bedrijven die een eigen behoefte weten te creeëren door bijvoorbeeld een tijdstip of datum te claimen. Om een voorbeeld te noemen: Unox, die 4 uur heeft uitgeroepen als Cup-a-soup tijd. Er zijn talloze bedrijven die dit hebben geprobeerd, maar ze zijn lang niet allemaal succesvol (geweest). Cup-a-soup heeft echter de factor “tijd??? toegevoegd en slaagt erin om werkend Nederland om 4 uur naar de Cup-a-soup te laten grijpen. Simpelweg door 4 uur te claimen. Slim toch?

In de ring: Sinterklaas (150 pounds) versus de Kerstman (250 pounds)

 

Walgelijk zeg! De kerstman heeft dit jaar in Noordwijk een “eigen??? intocht gehad. Snapt nou niemand dat Sinterklaas en de Kerstman dezelfde persoon zijn? Sinterklaas is een paar eeuwen geleden met Nederlandse immigranten meegegaan naar de VS waar Coca Cola er een iets commerciëlere versie van heeft gemaakt. Deze kerstman is inmiddels volledig ingeburgerd in de VS, want hij is in tegenstelling tot Sinterklaas flink aan de maat. En nu een eigen intocht? Ik vind dat Nederland zich niets moet aantrekken van de dubbelganger in de VS en massaal moet kiezen voor Sinterklaas. Bij het Sinterklaasfeest staat Sinterklaas centraal en dat is mooi; één keer in het jaar beloond worden voor goedheid. Maar bij Kerstmis staat tegenwoordig de kerstman centraal en dat is helemaal niet waar het om draait. Het moet weer of/of worden en geen en/en!

De consumentenbond is gek!

Vooraf: ik vind het geweldig dat er een organisatie is waar consumenten terecht kunnen voor advies of hulp als je als klant niet goed geholpen bent door een bedrijf. Ook vind ik het geweldig dat er een organisatie is die objectief advies geeft over “de beste koop??? bij producten en diensten. Maar afgelopen maandag is de Consumentenbond wel erg doorgeschoten in het voordeel van de consument. Toen ik in de file stond hoorde ik dat Edwin Evers een interview had met een dame van de consumentenbond. Deze dame riep iedereen op om te gaan afdingen op de decemberaankopen. Omdat december al zo’n dure maand is. Hoe haalt ze het in haar hoofd?

 

Babyboomers geven echte service

Gisteren heb ik als standhouder op de landelijke Startersdag van de Kamer van Koophandel gestaan. Wat een genot is dat elk jaar weer. Al dat enthousiasme en vooral, al die gekke ideeën! Elk jaar houd ik een lijstje bij van de meest genoemde activiteiten en hele speciale activiteiten. Zo hoorde ik vorig jaar dat iemand een slakkenkwekerij wilde beginnen. Dit jaar was de topper een paardentaxibedrijf. Meubels van sloophout maken kende ik al, maar die geef ik toch een goede kans. Je hoort geweldige ideeën, de hele dag door. Origineel, innovatief en dus vrijwel verzekerd van publiciteit. Handig als je weinig budget hebt….

Medelijden met de marktleider

Door mijn Rabo-verleden kijk ik altijd met belangstelling naar de nieuwe Rabo campagne op het gebied van hypotheken. In de tijd dat ik daar nog werkte had ik soms zelfs medelijden met de afdeling communicatie van het hoofdkantoor. Want probeer maar eens twee keer per jaar een nieuwe originele campagne te lanceren die niet direct te kopiëren is. Toen de Rabobank zich voor de eerste keer waagde aan het instrument “prijs???, was het idee al door de concurrent gecommuniceerd vóórdat Rabo er zelf breed de media mee in ging. Embargo’s aan alle kanten, zelfs richting het personeel, ten spijt.

 

Aan de gouden ketting

In mijn vorige posting constateerde ik dat de service van bedrijven afglijdt. Verantwoordelijkheidsgevoel is bij veel werknemers niet te vinden. Ik moet dan ook altijd erg lachen om personeelsadvertenties waarin staat: “wij zoeken iemand met een ondernemers-mentaliteit.??? Alsof iemand met een echte ondernemersmentaliteit geen carrière in loondienst overweegt. Maar nog belangrijker: hoe creeër je een ondernemersmentaliteit als je je werknemers een pakket aan secundaire arbeidsvoorwaarden aanbiedt, waarmee je ze als bedrijf zélf aan de “gouden ketting??? legt?