Zondags herenleed bij de broodjuwelier

Opnieuw een zondagmorgen in Amsterdam en opnieuw die brunch… vandaag croissantjes halen bij de lokale broodjuwelier op de Warmoesstraat.
Er is toch geen betere start van een regenachtige zondag dan met verse croissants, scones en clotted cream.

Stipt om 10 uur sta ik voor de deur bij de broodjuwelier. Samen met nog zo’n twintig watertandende klanten. Smachtend en met de pinpas in de knuistjes om al dat lekkers straks af te rekenen.
Maar de deur is nog stevig dicht. Gesloten staat erop. Maar, binnen zijn ze wel bezig.

Ach, het is zondag en we hebben alle tijd. Het personeel in de zaak vindt dat duidelijk ook. Na 10 minuten staan we nog steeds voor een gesloten deur. De meute buiten wordt opstandig, begint te morren en de eerste wachtenden keren rechtsom. Omdat ik vaker op zondag kom, ken ik dit ritueel van 5 tot 10 minuten moeten wachten bij de ingang van de broodtempel inmiddels wel.

Om kwart over 10 gaat ineens de deur open… om een te late medewerkster binnen te laten. Een beetje verslapen? Of gewoon te laat van huis gegaan? In elk geval had ze een pesthumeur. Kan een keertje gebeuren.

Vijf minuten later gaat de deur dan toch open… maar, geen warm onthaal voor de wachtende klanten.

In plaats van een vriendelijke woord van welkom, fijn u weer te zien en blij dat u hier wilt kopen, en sorry dat we wat later open zijn, kregen een paar brutale opmerkingen toegeroepen over \’ongeduld\’ en \’de winkel loopt niet weg\’. Geen warme deken, geen verwengenot, maar een korte snauw. Een wel hele vreemde reactie tegen jouw klanten…

Klanten betalen een ‘stoere’ prijs voor de producten in deze exclusieve bakkerswinkel. Dan verwacht je een ervaring die alle verwachtingen te boven gaat; ‘exceeding expectations’. Dat is een winkel die net voor 10 uur open is, een kassa die het doet, gedekte tafeltjes en vooral een warm welkom van de plaatselijke bakkersvrouwen (en -mannen).

De vroege klanten keken nu beteuterd… een slechte ervaring rijker. En dat kost je, zeker op termijn, klanten en omzet.

2 thoughts on “Zondags herenleed bij de broodjuwelier”

robert 12 jaar ago

ik ben bang – en dat zeg ik als ras Amsterdammer – dat dit iets te maken heeft met de grote stad mentaliteit van het heden.

Zoltar 12 jaar ago

Hoe herkenbaar en hoe frustrerend inderdaad. Alles is Marketing en Marketing is alles. Hoe weinig mensen dit begrijpen is werkelijk ongelovelijk – jammer voor dit soort winkels, mooi voor de concurrentie die maar weinig hoeft te doen om zich in positieve zin te onderscheiden. Grijp je kans!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *