Over anderhalve maand beginnen de Olympische Spelen in Londen. Tot die tijd staat de Engelse hoofdstad in het teken van een heel ander event; de overzichtstentoonstelling van Damien Hirst. Met zijn kleurrijke reclameposters lokt hij horden toeristen naar het Tate Modern. Het is alsof je in een attractiepark bent. Op een zondag. In de schoolvakantie. Vader en kind staan bij de haai op sterk water. ‘After this, we go see the butterflies’ ‘Yeah butterflies!’
Gisteravond liep bij mij de emmer over. Ik heb er schoon genoeg van: POWNEWS.
Al geruime tijd zien we vijf dagen per week een paar puberende verslaggevers provocerend mensen interviewen, pesten, treiteren en meer. Goed, in het begin was het leuk. De mensen van GeenStijl mochten de buis op en de toonzetting was rauw, dwars, intelligent en ongecensureerd mocht gezien worden. POWNEWS was in den beginne een dikke hit, kreeg zelfs uit de hoek van de traditionele journalistiek positieve kritiek. Nu maanden verder….wordt het stil rond POWNEWS. Elke avond vullen ze hun programma op dezelfde wijze. Het programma vernieuwt niet. Ze blijven iedere avond hetzelfde kunstje doen.
Neem gisteravond. Daar ging een gestoorde verslaggever van POWNEWS een aantal bezoekers interviewen dat buiten stonden te wachten op BOYBANDS, denk aan BACKSTREETBOYS en andere boybands. De verslaggever interviewde geestelijk gehandicapte bezoekers. Het leverde – in de optiek van POW- hilarische stukjes op. De fans kwamen een beetje moeilijk uit hun woorden, wisten geen raad met de vreemde vragen. En raad eens, het interview werd lekker uitgezonden. Het beeld ontstond dat de bezoekers, voornamelijk vrouwen, bestonden uit randdebielen en geestelijk gestoorden.
Waar moet ik beginnen? In maart werd ik afgesloten van mijn TV. Er waren in de straat nieuwe aansluitingen nodig in verband met aanleg van nieuwe appartementen. Geen probleem zou je denken. Wel als een monteur een kast aantreft waarin hij ziet dat er twee kabels los hangen. Die van mij en mijn buurvrouw. Ondertussen in na uren bellen, zelf opzoek gaan naar monteurs etc de aansluiting van mijn buurvrouw hersteld, maar de van mij nog niet want die meneer had geen opdracht van Ziggo.
Niet getreurd, dan bellen we toch even. Helaas op PC en huisnummer zijn we als klant niet te vinden, en dan besta je ook niet. We hebben een klant nummer nodig. Is een beetje moeilijk als je in de auto zit. Geval wil dat ik daarna naar het buitenland moet. Maar ook niet getreurd, er is mail en een mooie contactpagina. Dus om antwoord op mijn vraag te krijgen of zij de aansluiting weer kunnen herstellen maak ik gebruik van het contact formulier. Keurig komt er een snel antwoord na 1 dag.
We zijn geen klant, er is opgezegd in november 2011. Niets over de losliggende kabel in de kast. Dan begint het verhaal echt pas vorm te krijgen. Want ik wil graag antwoord op de vraag wie dan heeft opgezegd? Want als klant moet je een brief sturen of bellen en beiden heb ik niet gedaan. Ze kunnen mij daar via mail geen antwoord opgeven. Geen idee waarom, maar ik moet bellen. Ook geen probleem, ware het niet dat ze gebruik maken van een 0900 dat je vanuit het buitenland niet kan bellen. Ik vraag om een gewoon telefoon nummer, ze vinden het vervelend maar dat is er niet. U moet het 0900 bellen. Ik dacht ik probeer via twitter… ze zijn snel en behulpzaam, maar verder dan ” iemand gaat u mailen” en “het antwoord kan ik niet via mail geven” ” Uw klantnummer hoort niet bij u” U bent sinds 2008 geen klant meer” komen we niet. Keurig en vriendelijk komen de reacties van Ziggo binnen, een antwoord heb ik nog niet. Ik moet bellen want het is te gecompliceerd voor ze om het even op de mail te zetten. Simpele vragen als:
1. Wie heeft wanneer mijn abonnement op gezegd? Is daar een bewijs van.
2. Ik keek tot 15 2012 maart wel TV? Hoe kan dat.
Nee, ik moet bellen. Maar zoals gezegd dat gaat vanuit het buitenland niet. En om nu iemand anders met dit ” gecompliceerde” verhaal op te zadelen…. Jammer dat ondanks alle kanalen/media die er zijn Ziggo toch alleen een antwoord via 0900 telefoonnummer kan geven. Moet het wachten tot ik terug ben van mijn werk…. En dan weten ze waarschijnlijk niet meer waar dit over gaat. U voelt het al aan, er zit een vervolg in deze column.
Twee jaar geleden had niemand nog gehoord van ‘Plofkippen’Toen maakte weinig mensen zich zorgen om antibiotica in kweekzalm. At iedereen vol overgave fabrieksbrood en dronk men nog – zonder na te denken – RedBull. Langzaam begint het tij te keren. Consumenten gaan meer en meer nadenken over eerlijke voeding.
Om jullie een beetje te helpen, ging ik voor mijn lezers op pad. In Noord-Holland op zoek naar echt eten.
Het waait er bijna altijd. De wegen door het polderlandschap zijn daar kaarsrecht. Het staat op de werelderfgoedlijst: De Beemster. Dit jaar bestaat deze Noord-Hollandse polder 400 jaar. Wie verder kijkt dan zijn ‘culinaire neus’ lang is, vindt in De Beemster natuurvriendelijke boeren: fruittelers, groentetelers en veehouders. Een markante veehouder aldaar: Maarten Waal. Een echte boer met het hart op de juiste plek. Maarten runt zijn veehouderij met zijn vrouw en zoon Jan. Het is een echte bioboer. Maarten: ‘Ik ben nou 15 jaar actief ecoboer en werk me de blubber maar heb veel voldoening.’ Vol enthousiasme praat hij over zijn dieren. Ik herken de vriendelijk ogende Limousine vleesveekoeien. Het valt mij op dat deze koeien horens hebben. Ooit heb ik kaasexpert Betty Koster horen zeggen: “Koeien met hoorns zijn gezonder.” Maarten: “De kalfjes van mijn koeien blijven bij hun moeder. En mijn koeien eten gras, gras en nog eens gras. Als ze in het voorjaar naar buiten gaan vers gras met klaver en kruiden. Dat zie je meteen aan de melk, die is dan geler. En dat proef je in de grasboter en de meikaas die ervan gemaakt worden.”
Onlangs ontving ik van de dienst Middelen, afdeling Inkoop en Financiën van de gemeente Zaanstad een hele enge brief. Ik werd, als ondernemer, ernstig beschuldigd van het onjuist vervoeren en storten van bedrijfsafval. Wat was het geval? In de akelige brief van de gemeente Zaanstad las ik dat in de Reijgerstraat in Zaandam op de openbare weg twee enveloppen waren aangetroffen met onze bedrijfsnaam ‘Kroon op het Werk’ erop. Gelet op deze ernstige overtreding moet ik een boete betalen van euro 127,00 Het bewijsmateriaal: twee kopieën van de enveloppen met onze bedrijfsnaam erop waren bij de dreigbrief met boeteclausule bijgesloten. Mijn mond viel open van verbazing.Na mijn verbazing moest ik ook nog hard lachen om de inhoud van de vermanende brief. Een stukje uit de brief:
‘Voorts is een ieder die handelingen met betrekking tot afvalstoffen verricht of nalaat en die weet of redelijkswijs had kunnen weten dat daardoor nadelige gevolgen voor het mileu ontstaan of kunnen ontstaan, op grond van artikel 10.1……bla bla bla’
Let op het gaat om twee stukjes papier die per ongeluk op straat zijn gekomen!
Vrijdag 19.30 uur. Ik ben nog aan het werk. De oppas belt: ‘het gaat niet goed met Mats.’
Daar staan de stoeltjes en de ronde tafels dicht bijeen. De gasten. zitten, hoe koud het ook is, buiten met een café crème of een glaasje pastis op een te klein wiebelig stoeltje. En die clientèle wordt aldaar bediend als een vorst. De bediening in deze stad lijkt ook bevroren in de tijd. De obers, veelal mannen, hebben kort gekapt haar, dragen wit gesteven schorten en zijn emotieloos. Hun leeftijd varieert in de bandbreedte van 30-55 jaar oud. Ze geven je de service die je verwacht. Niet te veel maar zeker ook niet te weinig. De heren zijn snel in de bediening en dwingen respect af. Nimmer gaan ze in discussie met een cliënt, ze serveren die dienstverlening die van hen wordt verwacht. Ze zijn in mijn beleving de witte brigade. Smetteloos.
Ik baal ervan als we net terug komen uit Sydney, of een ander ver oord, en de blauwe uniformen gaan net koffie drinken. De theorie over wachtrijen, bottlenecks en planning is aan hun niet besteed.
Zelf gebruik ik al twee jaar Privium, het serviceprogramma van Schiphol om frequente reizigers die efficiënter willen reizen. Privium maakt een snelle en veilige grenspassage mogelijk door de techniek van irisherkenning; een ‘groene’ loper voor nette klanten.
Maar, die pas werkt alleen nog op Schiphol. Op elke andere luchthaven in de wereld mag ik gewoon weer achteraan sluiten op de ‘rode’ loper bij de grenscontrole. Wel gaat de grenscontrole steeds vaker elektronisch, zoals bij de Verenigde Staten.
Esta
Nederlandse paspoorthouders die reizen naar de Verenigde Staten voor zakelijke of toeristische doelen hebben een elektronisch ESTA VISTA (Electronic System for Travel Authorization) nodig. Die hebben wij al enkele jaren, omdat we frequent naar de Verenigde Staten reizen.
Twee weken geleden vlogen we opnieuw naar de Verenigde Staten. Deze keer, met die lastig inwisselbare punten van KLM’s Flying Blue, met een overstap op London Heathrow. Als je op KLM cadeaumijlen vliegt dan moet dat altijd ingewikkeld.
Op of omstreeks de 16e november 2011 ontvang ik de nieuwe rekening van de ANWB. Daarop twee auto’s, terwijl we er sinds september 2011 nog maar één hebben. Dat had ik nog niet doorgegeven. Plus een Europese Camperservice die ik moest afsluiten van het Camperverhuurbedrijf toen ik in juni van 2011 een camper huurde. Dat doe ik niet nog eens. Dus overbodige service, weggegooid geld.
Ik ga bellen. Het is erg druk, men raadt mij per robot aan via het internet contact op te nemen. Ik stuur een mail met mijn aanmerkingen op de rekening. Ik wil die twee services niet weer.
Antwoord: ‘we zijn druk. We hopen uw mail zo spoedig mogelijk te beantwoorden’.
5 januari. Herinnering. Ik weer bellen, te druk. Weer gemaild. Te druk, maar we doen ons best…
Dan maar naar de ANWB-winkel op Overvecht in Utrecht.
Omdat mijn afwasmachine stuk was (ik zal de clou maar vast verklappen: hij is nog steeds stuk) googlede ik naar een monteur. Zoekwoorden: afwasmachine stuk. Als eerste hit kwam ASD naar voren. ASD staat voor Algemene Service Dienst. Op het eerste gezicht logischerwijs een pseudoniem voor een escortbureau maar het bleek toch echt om witgoedonderhoud te gaan.
De service die men levert bestaat uit het aannemen van de telefoon en geld.
Via een 0800 nummer (slim – zo’n nummer maakt dat je er van uit gaat dat er een tamelijk grote organisatie achter schuil gaat) krijg je een dame aan de telefoon. Zij hoort aan wat er mis is met je apparaat (‘hij doet het niet’) om vervolgens haar diagnose met je te delen (‘hij is stuk’) en met een advies op de proppen te komen (‘er moet een monteur langskomen’)(‘daar belde ik voor’).
Laatste reacties
Ik zit op vakantieveilingen.nl te bieden op 2 kaarten voor het nederands elftal. Ik p…
reactie op: ‘Geheime bieders’ verhogen de prijs op vakantieveilingenHa Elisabet en greetjeIk heb net julile website bekeken,wat ziet dat er goed uit ze…
reactie op: Gemeente Zaanstad dreigt politiestaat te wordenIk kocht bij vistaprint onder andere zo'n leuke automagneet om mijn bedrijfje te prom…
reactie op: Laat je niet neppen door Vista Print